PLUTO

ในค่ำคืนนึง... หลังจากกราบพระกับคุณพ่อ คุณแม่แล้ว   คุณพ่อเรียกลูกเข้าไปพบแล้วบอกลูกว่าพ่อมีอะไรให้ดูซึ่งสำคัญมาก ว่าแล้วคุณพ่อก็หยิบอะไรบางอย่างออกจากกระเป๋าเสื้อเอามือกำไว้ พ่อถามว่าอยากรู้มั้ยว่ามีอะไรในมือพ่อ ลูกพยักหน้า ถ้าอยากรู้ต้องเอามือเขกพื้น 3 ที ลูกทำตาม... คุณพ่อว่า ไม่พอ ต้อง 5 ที และเปลี่ยนเป็น 10 ที จนถึง 15 ที  จนลูกอุทธรณ์ ก็ลูกอยากทราบนี่คะว่า เป็นอะไร เมื่อคุณพ่อแบมือออก มันคือ เหรียญ 5 บาทธรรมดานี่เอง คุณพ่อหัวเราะ ! ! ! แล้วกำมือกับเหรียญ 5 บาทเดิม ถามว่าอยากดูอีกมั้ย ถ้าอยากดูต้องเขกพื้น 10 ที ลูกว่าหนูรู้แล้วไม่อยากดูค่ะ คุณพ่อว่า เอ้า... เขกพื้น 1 ทีก็ได้ ลูกก็บอก ว่าทราบแล้วไม่อยากดูอีกเบื่อ คุณพ่อว่าให้ดูฟรีๆ ก็ได้แล้วก็แบมือออก ลูกก็ดูไปอย่างนั้นเอง      คุณพ่อเลยสอนว่า     “ นี่ละลูก อะไรที่เป็นความลับคนมักยอม ทำทุกอย่างที่จะได้สมปรารถนา อยากดู อยากรู้ อยากเห็น แต่เมื่อสมปรารถนาแล้ว ดูบ่อย ๆ แล้วก็มักจะเบื่อ ให้ดูฟรี ๆ ยังไม่อยากดูเลย แล้วสิ่งที่พึงหวงแหนสำหรับลูกผู้หญิงเป็นสิ่งที่มีค่า ถ้าให้ใครรู้ก่อนเวลาอันควร ก็จะไม่มีค่าอะไร ไม่ต่างกับเหรียญ 5 บาทที่พ่อให้ลูกดูฟรีหรอก”

 

หลังจากที่เหน็ดเหนื่อยมายาวนานกับโปรเจค

 

ก้อจบลงแล้วซะที 1 เทอม

 

หนทางยังอีกยาวไกล

 

มีหนังสือดีๆมาบอกเพื่อนๆกัน ไปลองหาซื้อมาอ่านนะ

 

เรื่อง อัฉริยะสร้างได้ ของ คุณหนูดี

 

เป้นหนังสือที่ดีมาก อ่านแล้วจะรู้ว่า

 

เรามีสมองเท่าไอน์สไตน์ ไอน์สไตน์ฉลาดได้เท่าไหนเราก็ทำได้เหมือนกัน

 

ไปลองหามาอ่านดูนะ จะได้รู้สึกว่าเราไม่ได้โง่นะ 555+

ขอบคุนทุกๆคนที่ อวยพรให้นะ

 

ขอให้ทุกๆคนมีความสุขเหมือนกันนะ

 

อย่าลืมว่าความสุขกับความทุกข์มันมาด้วยกัน เพียงแค่อันไหนจะมาก่อนแค่นั้นเอง

 

 

^ ^

 

อีกไม่นานก็เช้า  อีกไม่นานก็วันใหม่

วู้วๆๆๆ จิงๆ ด้วย แหละแล้วเรื่องราวก็จบลง...

 

วันใหม่... นัดกะเพื่อนๆบ่าย 2 ที่พารากอน

โทไปบอกคุงเบ้นว่าจะออกจากบ้านแว้ว ตอนเที่ยงกว่าๆ

ไปถึงหน้าม.กรุงเทพ ไปรอเจ๊เอมี่ กะ เจ อีกพักนึง

เพื่อความรวดเร็ว ต้องนั่งรถไปลงฟิว  เร็วแน่ เลวแน่

ออกจากฟิวมีอยู่ 4 คน น้าน...แวะทุกป้ายที่มี กว่าจะเต็มเกือบถึงพอดีอ่ะ

คุงเพื่อนก็โทตามย่ายเลย ต้องขอโทดคุงเพื่อนอย่างแรง

มีคุงพัด นมน นน แบง และคุงกั้ง อ่ะๆๆ มีอีกคนเป็นเพื่อนของกั้ง จำชื่อไม่ได้อ่ะ

ไปดูงาน Interior 07 มีม.กรุงเทพด้วย เกี่ยวกะพวกออกแบบภายในทั้งหมดอ่ะ

ดีใจมากมายอ่ะ เจองานของ อ. สิง อิทรชูโต เป็นสถาปนิกชอบสุดๆอ่ะ

ใครสนใจงาน เข้าไปที่ www.osisu.com งานเจ๋งๆมากมายทำจากขยะล้วนๆ

ที่เปนจุดสนใจของคุงเพื่อนๆคือ ส้วมของอ.ทิพย์ มีที่งานด้วย ส้วมไฮเทคอ่ะ

จิงๆมีที่เมืองนอกนานแล้ว แต่เพิ่งเข้ามาเมืองไทย แบบล้างก้น เป่าลมแห้ง

ไม่ต้องทำไรเลยนั่งเฉยๆ เอานิ้วจิ้มๆ

และแล้วเอมี่กะเจ ก้อหายไป หนีไปกินก๋วยเตี๋ยวเรือที่อนุเสาวรี กั้งกะเพื่อนก้อไปเจเจ

เหลือๆกันอยู่ไม่รุทำไร ก้อเลยไปTCDC พื่นที่ Creative  งามมากๆ

หนังสือออกแบบ เยอะมากอ่ะ ที่นั่งก้อเยอะ อยากจะอยู่นานๆเลยอ่ะ

คณะเราน่าจะมีบ้างมีมุมดนตรีประมาณแนวแจ๊สอ่ะ มีหนังแนวๆด้วย

พอดีมีงานแกลอรี่ หุ่นไม้ขยับได้ ก้อเลยแวะไปดู สนุกสนานมากมาย

อ้อหุ่นสุดท้ายทีเด็ด เปนของคนไทย ทีเด็ดอยู่ในบ้าน อยากรู้ว่ามีอะไร

ก้อไปดูกันเอาเองที่ TCDC นะจ๊ะ เขาปิด สามทุ่มอ่ะ

ส่วนงานต่อไป เทศกาลนามบัตร ตั้งแต่ 12-14 ตุลา ดูรายละเอียดที่ www.tcdc.or.th 

ก้อแนะนำเพื่อนๆที่อยู่ถาปัด  มัฑน  ศิลปกรรม ทุกคนนะจ๊ะ คนที่สนใจงานดีไซน์ด้วยจ้า

อยากให้ไปดู ด้วยฟามบังเอิญก้อไปเจอะเจอกะเพื่อนตั้งแต่สมัยไปสอบถาปัดเชียงใหม่ด้วยกัน

โอโห ไม่เจอ สองปีได้อ่ะ คุงปอมนั้นเอง ตอนนี้เทอก้อเรียนถาปัดที่จุฬา ยังสวยเหมือนเดิม

ถึงเวลากลับซะที ก้อมาแวะข้างล่าง ดูนกกันอีก ด้วยความอยากของยัยนน นั้นเอง

และแล้วก้อแยกทางกันที่รถไฟฟ้า แยกกับคุงพัด แล้วก้อไปแยกกะนน ที่สยาม

ส่วนช้าน นมน และเบ้น ต่อร้านข้าวมันไก่ อนุเสาวรี หนุบหนับๆๆ

และก้อเจอรถตู้กลับบ้านโอยบังเอิญอีก ก้อแยกกะ นมนที่สะพานลอย

ช้านก้อกลับกะคุงเบ้น คุยกันเมามันมาตลอดทาง ดึกก้อดึก

บ้านคุงเบ้นถึงก่อน โชคดีที่มีพี่ผู้หญิงลงที่เดียวกัน

ถึงบ้านประมาณ 4 ทุ่มก่าๆ อย่างปลอดภัย

เห้อๆๆ เรื่องของเรื่องก้อมีประมานนี้

 

ช่วงนี้ใกล้สอบแล้ว ก้อขอให้เพื่อนๆอ่านหนังสือด้วยนะจ๊ะ

ส่วนเพื่อนที่ทำโปรเจคก้อทำปาย สู้ๆ

คิดถึงเพื่อนๆจังเยย

เพื่อนๆ มธ ทริปหน้า เสม็ด นะ ยังไม่ลืม แล้วเจอกัน

เพื่อนๆ จภไม่ค่อยได้เจอเปนเรื่องเปนราวเลยอ่ะ คุยกันในเอ็มแล้วกันเน้อ

อ้อชาวค่ายด้วย คิดถึงเหมือนกัน อยากไประยอง แต่มีเรียนดรออิ้งขาดไม่ได้จิงๆ

 

<< ขอจบการรายงานเพียงเท่านี้ >>

 

 

 

 

 

 

 

* การดูแลความสัมพันธ์ เหมือนการกำทราย
* กำแน่นไป ทรายก็ร่วงออกจากมือหมด
* กำเบาไปทรายก็ไม่อยู่ในมืออยู่ดี
* เวลาผ่านไป ใช้ชีวิตอย่างธรรมชาติให้มากขึ้น
* เมื่อไหร่ที่รู้สึกเหนื่อย ดีใจเถอะที่เหนื่อยเป็น
* จะได้รู้สึกว่าควรพักซะที
* เหมือนคนที่ป่วยเป็นแสดงว่าเราใช้ร่างกายมากเกินไปแล้ว
* ถ้าไม่ป่วยซะบ้างเลยเราจะไม่รู้ว่าควรถนอมร่างกายได้หรือยัง
* การรักคนอื่นก็คือ การรักตัวเองอีกแบบหนึ่ง
* อยู่คนเดียวเรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารักตัวเองรึเปล่า
* พอเริ่มรักใครซักคน
* สิ่งที่ไม่เคยทำก็ทำ ไม่เคยหวานขนาดนี้ก็หวาน
* ทำทุกอย่างที่จะรักษาคนที่เรารัก
* ให้อยู่กับเรานาน ๆ
* เพราะอะไร...เพราะรักตัวเองและกลัวตัวเองเสียใจ
* ความรักเป็นเรื่องของคน 2 คน
* มีความสุขทั้ง 2 คน
* อย่าให้คนหนึ่งมีความสุข ในขณะที่อีกคนหนึ่งพยายาม
* อย่าให้คนหนึ่งเสียใจ ในขณะที่อีกคนไม่รู้ตัว
* อย่าให้คนหนึ่งรู้สึกดี ในขณะที่อีกคนเฉยๆ
* อย่าให้คนหนึ่งอยากพูด แต่อีกคนไม่อยากฟัง
* อย่าเหนื่อยใจที่จะถามกัน
* อย่ากังวลกลัวเสียใจก่อนที่จะคุยกัน
* เธอคือเธอ
* ฉันก็คือฉัน
* คน 2 คนที่รักกัน
* ต่างคนต่างยังมีหัวใจเป็นของตัวเอง ............... 

 

วันหนึ่งมีชายหญิงคู่หนึ่งพึ่งรักกันทั้งคู่รักกันมาก
ผู้ชายให้สัญญากับผู้หญิงว่า
ผมจะรักคุณตลอดไป ผู้หญิงจึงบอกกลับว่า ฉันเชื่อคุณ
และจะรักคุนอย่างที่รักฉัน
ให้ดีที่สุด ทั้ง 2 คบกันไปชั่วในระยะเวลาหนึ่ง ในระหว่างที่ 2
คนได้เดินจับมือ
กันอยู่ในสวนสาธารณะนั้น ได้มี นางฟ้าคนหนึ่ง ปรากฏกายลงมา
พร้อมกับบอกว่า

"ท่านทั้ง 2 มีความรัก บริสุทธิ์ต่อกัน เราอยากจะให้ท่าน
ได้เห็นอนาคตของท่านทั้ง 2"

ชาย หญิงคู่นั้น จับมือกันไว้แน่นและรุสึกดีใจที่ความรักของเค้าและเธอ
ถึงขนาดนางฟ้ามาให้พร
นางฟ้าจึงพูดขึ้นว่า "ท่านจะดูอนาคตของท่านทั้ง 2
นับตั้งแต่นี้หรือไม่”ชายและหญิงคู่รักมองตากัน

แล้วตอบพร้อมกันว่า "เราทั้ง 2 ไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน"
นางฟ้าได้ยินดังนั้น จึง

เสก ของออกมาเป็นซีดี 2
แผ่นให้ทั้งคู่ไปดูอนาคต.......................
ที่บ้านของหญิงสาว หญิงสาวค่อยๆควักแผ่นซีดีที่ได้จากนางฟ้า
ใส่ลงในเครื่องเล่นซีดี
ในภาพ เห็น ในภาพแรกเธอและแฟนของเธอแต่งงานกัน
เธอยิ้มแก้มปริมีความสุขอย่าง

บอกไม่ถูก ในภาพหลังๆ หญิงสาวได้เห็นว่า มีรูปของแฟนเธอคบชู้
เธอนั่งร้องไห้ เสียใจ

ทันใดนั้น มีเสียงประตูเคาะขึ้นที่ห้องของเธอ เธอรีบปิดเครื่องวีซีดี
และซับน้ำตา
รีบไปเปิดประตู ปรากฏว่าเป็นแฟนของเธอเอง แฟนเธอยิ้ม
แต่เธอโมโหจึงตบหน้าเค้าอย่างแรง
และปิดประตูโดยที่ฝ่ายชาย งง ๆ เธอนอนร้องไห้
ถึงอนาคตที่จะต้องเกิดเช่นในวีซีดีนั้น

หลังจากนั้น เธอพยายามหนีหน้าชายคนรักของเธอ
โดยที่ผู้ชายก็ตามง้อยกใหญ่โดยผู้ชาย

ไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร เธอพยายามหาทางเลิกกับผู้ชาย จนสำเร็จ
จนวันหนึ่ง ได้มีเสียงเคาะ
ประตู เธอเปิดประตู แต่ทันใดนั้น
คนที่เคาะประตูก็หันหลังจนลับตาไปเสียแล้ว เธอจำได้ดีถึงแผ่นหลังของ

อดีตชายที่ตัวเองรัก เธอมองลงพื้น
พบซีดีอีกแผ่นหนึ่งของที่นางฟ้าได้ให้ผู้ชาย.....

เธอนำซีดีแผ่นนี้ไปเปิดอีกครั้ง พบภาพ ที่เหมือนกันคือ
ภาพที่ทั้งคู่แต่งงานกันอย่างมีความสุขแต่ภาพหลังจากแต่งงานคือ
ภาพที่เธอมีชู้กับผู้ชายคนใหม่

โดยมีแฟนของเธอร้องไห้อยู่ข้างๆ ........
เธอน้ำตาไหลและปิดวีดิโออย่างช้าๆ ..... เธอค่อยๆเปิดจดหมาย
ที่แนบมากับซีดีนี้อ่าน ข้อความเขียนว่า
"ผมไม่กลัวอนาคตเรามั่นใจในกันและกัน ขอบคุณแม้ผมจะเชื่อใน

คุณฝ่ายเดียวก็ตาม ลาก่อน" ...............

คำว่าเชื่อใจเท่านั้น ที่ทำให้ คนทั้ง 2 คน คบกันอย่างมีความสุข

แล้วคุณละเชื่อใจคนรักของคุณมากแค่ไหน ? 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพลง ฉันดีใจที่มีเธอ

 

ในโลกที่มี ความวกวน
ในโลกที่ทุกคนต้องดิ้นรน
ที่สับสน ร้อนรนจนใจ นั้นแสนเหนื่อย
ในโลกที่ความทุกข์ท้อใจ
ได้เดินผ่านเข้ามาเรื่อยๆ
จนบางครั้งไม่รู้จะข้ามไปเช่นไร

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ

ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
และฉันรู้และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

ในอุปสรรค ที่มากมาย
ในความหวาดหวั่น ที่วุ่นวาย
และอนาคต ในปัจจุบัน และอดีต
ในความเป็นจริงที่ต้องเจอ

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
กลับทำให้ฉันยิ่งคิด ในใจ

ฉันดีใจที่มีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะต้องพบ อะไร
แต่ฉันรู้ และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้

แต่ยิ่งชีวิต ยิ่งผ่าน ยิ่งได้พบ ยิ่งเจอ
กลับทำให้ฉันยิ่งคิด แน่ใจ

ฉันดีใจทีมีเธอ ฉันดีใจที่เจอเธอ
เธอคือกำลังใจเดียวที่มี ไม่ว่านาทีไหนๆ
ฉันดีใจที่มีเธอ แม้จะไม่เหลือใครๆ
แต่ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่ ตรงนี้
ฉันก็รู้ และฉันอุ่นใจ
ว่าฉันนั้นจะมีเธออยู่กับฉัน

 

ร้องโดย วาระ มีชูธน

อัลบั้ม: Rhythm & Boyd E1even1h

-- ชอบเพลงนี้มากมาย --

มีฟามสุข ^^

 

คนที่รู้แม้กระทั่งตอนนี้เรากำลังคิดอะไรอยู่ นั่นแหละจึงได้ชื่อว่าเป็นคนที่รู้ใจเราที่สุด

 

คนรู้ใจ ไม่ใช่มีหน้าที่รู้แค่ว่า เราชอบสีอะไร ชอบกินอาหารประเภทไหน

ชอบฟังเพลงแนวไหน หรือชอบเลี้ยงสัตว์อะไร

 

การจะรู้ใจใครสักคนให้ลึกซึ้ง ต้องศึกษาให้ถึงแก่นหัวใจเขา

รู้ถึงนิสัยที่ซ่อนลึกอยู่ภายใต้เปลือกกำบังของเขา

 

คนที่รู้ใจ ไม่ได้มองถึงอารมณ์ที่แสดงออกแล้วบอกว่าเขาเป็นอะไร

แต่คนที่รู้ใจจะมองที่แววตาของเขาก้บอกได้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

และกำลังจะทำอะไรต่อจากนี้ไป

 

การหาคนที่รู้ใจเราที่สุดนั้นหายากยิ่ง แต่คนที่รู้ใจเราจากเปลือกนอกนั้นมีถมเถ

ตัวเราเองบางครั้งยังไม่รู้ใจตัวเราเสียด้วยซ้ำไปว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เป็นเรื่องน่าแปลกไหมล่ะที่ใครคนหนึ่งก็ไม่รู้ ตัวเราก็ไม่ใช่ พ่อแม่พี่น้องเราก้ไม่ใช่

แต่กลับรู้ใจตัวเราได้ดีกว่าตัวเราเองหรือคนรอบข้างเราเสียอีก

 

ถ้าคุณมีคนอย่างนี้เคียงข้างคุณ จงรู้ไว้ว่าคุณเป็นคนที่น่าอิจฉาที่สุด

เพราะพระเจ้าคงไม่ประทานพรดีๆ แบบนี้ให้กับทุกคนเสมอไป

จงดูแลรักษาเขาไว้ให้ดีเท่าที่คุณพึงกระทำต่อเขาได้

 

เพราะพรวิเศษหรือของมีค่าบางชนิดคุณก็น่าจะรู้ว่าไม่สามารถ

แลกซื้อมาด้วยเงิน แต่มันจะแลกซื้อมาได้  ด้วยใจ  ที่รู้กัน

 

หนังสือ โลกหัวใจ (กำเริบ)